Niezwykły pisarz z Watykanu Jan Paweł II. Osoba niezwykła nawet dla osób, które z wiarą katolicką mają niewiele wspólnego. Jednym z aspektów jego nauczania były różne książki przez niego napisane. Oczywiście można wskazać na kilka encyklik, ale to nie wszystko. Spod pióra Jana Pawła II wyszło, bowiem także kilka znaczących tytułów książek, które obiegły niemal cały świat i zostały sprzedane w ogromnej ilości egzemplarzy. Wśród najważniejszych książek, jakie napisał Ojciec Święty Jan Paweł II na pewno należy wymienić takie tytuły jak „Przekroczyć próg nadziei” czy też „Pamięć i tożsamość”. To oczywiście tylko dwa tytuły pozycji, które zyskały największą popularność. Tych pozycji było znacznie więcej. Jakie były, a raczej, jakie są książki pisane przez Jana Pawła II? Na pewno nie są to pozycje łatwe i lekkie, ale dające do myślenia, nad którymi nie można przejść obojętnie bez przemyślenia. Niektórzy kupowali poszczególne pozycje książkowe tylko i wyłącznie z uwagi na fakt, iż napisane zostały przez papieża, a inni oczywiście bardziej świadomie, znając pokrótce tematykę i treść danej pozycji. Na pewno te wszystkie książki warte są przeczytania i niekoniecznie musimy mówić o osobach wierzących. Te książki oprócz swojego wymiaru religijnego na pewno mają, bowiem również wydźwięk społeczny, kulturowy, a nawet i polityczny. To jedne z ważniejszych elementów, jakie nam pozostały po pierwszym w historii papieżu Polaku – Janie Pawle II. Jeśli więc ktoś liczy na dobrą lekturę, to na pewno jedną z polecanych pozycji mogą być właśnie książki Jana Pawła II.

Papież dialogu Jedną z najważniejszych kwestii, które były poruszane przez Jana Pawła II podczas jego pontyfikatu był ekumenizm. Ojciec Święty nie bał się otwarcie mówić i pisać o konieczności dialogu pomiędzy religiami i uświadamiał w ten sposób każdemu, że nie ma ludzi gorszych i lepszych. Broniąc wiary katolickiej, Jan Paweł II jednocześnie bardzo szanował inne religie, nie wywyższał się ponad nie i z pewnością można go było nazwać papieżem dialogu. Ekumenizm to jeden z ważniejszych punktów jego pontyfikatu. Dowodem tego były wizyty Jana Pawła II w syryjskim meczecie, pod Ścianą Płaczu w Jerozolimie czy też stałe wezwanie do prowadzenia rozmów, do znajdowania wspólnego języka pomiędzy przedstawicielami poszczególnych religii. Warto w tym miejscu wspomnieć także o jednej z encyklik o nazwie „Ut Unum Sint”, czyli w dosłownym tłumaczeniu „abyśmy byli jedno”. W dokumencie tym papież zwraca szczególną uwagę na relacje pomiędzy katolikami oraz prawosławnymi i protestantami. W tym miejscu przypomnijmy rok 1986 i spotkanie w Asyżu w ramach Światowego Dnia Pokoju. Tutaj po raz pierwszy Karol Wojtyła jako papież spotkał się z tymi, którzy wyznają inne religie. Można z jednej strony powiedzieć, że to tylko spotkania, że każda religia i tak pozostała odrębną, ale niewątpliwie ten dialog, to dążenie do jedności, do rozmów, do wspólnych spotka jak najbardziej było potrzebne. Dzisiaj wielu przedstawicieli innych religii podkreśla, że Jan Paweł II w sposób szczególny walczył o zjednoczenie całego Kościoła i w pewnym stopniu to mu się udało.

Santo Subito Przełom marca i kwietnia roku 2005 to czas, kiedy świat skierował swoje oczy na Watykan. Po prawie dwudziestu siedmiu latach władania na Stolicy Piotrowej umierał właśnie papież, Jan Paweł II. Na całym świecie ludzie gromadzili się na modlitwach w kościołach, na placach jak i w innych miejscach. Jednocześnie również ogromna rzesza pielgrzymów przybyła na Plac św. Piotra w Rzymie by towarzyszyć Ojcu Świętemu w jego ostatnich chwilach. Choć można było mieć pewną nadzieję na jego wyzdrowienie, to jednak wielu zdawało sobie sprawę, że to już naprawdę kres życia papieża Polaka. Tak też się stało wieczorem dnia 2 kwietnia 2005. Poinformowano wówczas, że Jan Paweł II odszedł do domu ojca. Cały świat, cała Polska pokryła się w żałobie, w zadumie. Jednocześnie też bardzo wielu ruszyło do Rzymu, by uczestniczyć w uroczystościach pogrzebowych. Te wyznaczono na kolejny piątek, czyli 8 kwietnia. Nie tylko w Rzymie, ale w wielu miejscach w Polsce wierni gromadzili się przy telebimach, na mszach świętych, na modlitwach. Pewnym fenomenem jednak były okrzyki tych, którzy zgromadzili się na Placu św. Piotra. Można bowiem było słyszeć okrzyki o treści Santo Subito, czyli od razu święty. Tym samym wierni Kościoła sami orzekli, że dla nich Jan Paweł II już jest świętym i nie potrzebują do tego żadnego procesu. Ten oczywiście się odbył, chociaż jego rozpoczęcie było bardzo wczesne, bo już w czerwcu 2005. W roku 2011 Karol Wojtyła został oficjalnie ogłoszony Błogosławionym Kościoła, a w roku 2014 nastąpiła jego oficjalna kanonizacja.

Szczególne miejsce papieskie Mówiąc o szczególnych miejscach związanych z osobą Jana Pawła II na pewno możemy długo wymieniać. Na pewno nasuwa nam się Watykan, na pewno rezydencja Castel Gandolfo, na pewno Kraków, Wadowice, ale oczywiście nie tylko. W Beskidzie Małym mamy jedno szczególne miejsce związane właśnie z osobą Jana Pawła II. To góra, szczyt nazwany jego imieniem w roku 2004. Wcześniej bowiem Groń Jana Pawła II nosił nazwę Jaworzyny. Jak pewno większość z nas o tym wie, w młodości, jako kapłan, biskup czy też jako kardynał, Karol Wojtyła bardzo lubił wędrować po górach. Między innymi właśnie pojawiał się wiele razy na szczycie Jaworzyny, gdzie stoi schronisko Leskowiec, gdzie stoi krzyż poświęcony ludziom gór, jak również obecnie mamy postawioną także kaplicę poświęconą osobie Jana Pawła II. Oczywiście nie mogło w niej zabraknąć papieskich relikwii – jest to kosmyk włosów Karola Wojtyły – oraz tronu, na którym siedział on podczas swojej obecności w Skoczowie, w roku 1995. Dawniej miejsce odwiedzane przez ograniczoną ilość turystów, a dzisiaj wręcz przeciwnie. Szczególnie w okresie wiosenno-letnim, w weekendy możemy zetknąć się tutaj z ogromną ilością przybywających osób. Czy można ich nazwać turystami, czy też może już pielgrzymami – nieistotne. Najważniejsze, że są i sprawiają, że Groń Jana Pawła II tętni życiem. Miejsce to piękne jest nie tylko z uwagi na jego poświęcenie osobie Jana Pawła II, ale również jak najbardziej jest to miejsce o bardzo wyjątkowych walorach widokowych. Warto więc wybrać się na ten piękny, aczkolwiek niezbyt wysoki górski szczyt.

Abdykacja papieska Wybór papieża jest wykonywany podczas uroczystego konklawe. Sytuacja ta jest dość trudna, ponieważ kandydatów jest wielu i trudno osiągnąć wymaganą liczbę 2/3 głosów na jedną osobę. Kiedy już dokona się wybór papieski wówczas palony jest biały dym dla wszystkich wiernych. Papieże zazwyczaj swój pontyfikat pełnili prze całe życie, jedynie śmierć zwalniał ich z tej misji. Znakomitym przykładem jest tutaj postać polskiego papieża Jana Pawła drugiego, ten sprawował urząd stolicy apostolskiej do samego końca. Nie zawsze jednak jest pewność, że każdy papież jest w stanie podołać ogromnej pracy papieskiej. Miało to miejsce, kiedy wybór padł na pierza Benedykta. Po krótkim pontyfikacie postanowił on abdykować, czyli zrzec się posługi w stolicy apostolskiej. Sytuacje taką usprawiedliwiał złym stenem zdrowia oraz tym, że nie jest w stanie wykonywać tak ważnej funkcji, jaką jest bycie papieżem świata. Co dzieje się z taką sobą po odrzuceniu funkcji papieskiej? Trafia do ośrodka papieskiego gdzie żyje dostatnio od końca swych dni. Kardynał Benedykt nadal zostaje księdzem, osobą duchowną, ale nie jest już widoczny na wysokich szczeblach religijnych. Sytuacja, jaka się pojawiła zszokowała wielu wiernych mało, kto jednak wie, że nie jest to pierwsza sytuacja w historii kościoła. Już kilku papieży z wcześniejszych epok również abdykowało z bardzo różnych przyczyn. Bycie papieżem nie jest prostą sprawą, dlatego też nie każdy jest w stanie unieść takie ciężkie brzemię.