Jan Paweł II – papież rodziny Niewątpliwie papież Jan Paweł II zapisał się, jako papież rodziny. To rodzina zajmowała w jego homiliach, jego naukach wiele miejsca. Rodzina była postrzegana przez Jana Pawła II, jako początek i podstawa życia społecznego i indywidualnego każdego człowieka. Aby to dobro, jakim jest rodzina chronić, potrzebna jest według słów Jana Pawła II odpowiednia struktura rodziny, której podstawą jest małżeństwo. W liście do Rodzin Jan Paweł II określił, jak ważną rolę spełnia małżeństwo i jak istotnym dopełnieniem jest zrodzenie potomka. Ojciec Święty określił, że ten fakt jest niczym swoista komunia. Jan Paweł II stwierdził jednoznacznie, że tylko kobieta i mężczyzna są zdolni do stworzenia małżeństwa, a przez to są zdolni do stworzenia rodziny, gdyż tylko oni są zdolni do spełnienia komunii, jaką jest zrodzenie nowego dziecka. Niezmiernie ważne jest objęcie rodziny ochroną prawną. Małżeństwo pomiędzy kobietą, a mężczyzną musi się opierać na dozgonnej miłości, nie ma mowy o rozpadzie poprzez rozwód. Dobro obojga ma być dobrem nadrzędnym, które ma być z kolei dobrem ich wspólnych dzieci. Dzieci w nauce Jana Pawła II zajmują szczególne miejsce. Za najważniejsze osoby w życiu dziecka uznawani są jego rodzice, którzy mają obowiązek wychowywania dziecka. Obowiązek ten jest zarazem według słów papieża prawem pierwotnym każdego rodzica. Prawo to nie jest zbywalne, nie można ustanowić zastępstwa dla rodziców w wychowywaniu dzieci. Państwo nie może naruszać prawa i obowiązków rodziny do wychowywania dzieci, ale musi je wspierać w tym.

Jan Paweł II Wszyscy znakomicie znamy i kojarzymy postać Jana Pawła drugiego. Tak na prawdę przydomek ten przyjął po nominowaniu go na funkcje zwierzchnika stolicy apostolskiej, czyli papieża. Jan Paweł to tak na prawdę Karol Józef Wojtyła. Skromy człowiek, który urodził się w Wadowicach. Karol Wojtyła przez lata szkolił się z zakresu różnych nauk, początkowo jego miłością była poezja, teatr w końcu odkrył, że niesienie wsparcia potrzebującym jest ważniejszą misją i zaczął naukę przysposabiając go do bycia księdzem. Karol Wojtyła bardzo szybko awansuje z funkcji biskupa rzymskokatolickiego polskiego na biskupa pomocniczego a następnie na arcybiskupa i kardynała. W końcu dochodzi do sytuacji gdzie zostaje wybrany na papieża. Sytuacja ta była bardzo zaskakująca dla wszystkich szczególnie dla Polski, która nigdy nie miała swojego zwierzchnika w Rzymie. Głównym zadaniem, jakie postawił sobie papież był zjednoczenie wiar, chciał głosić słowo boże wszędzie gdzie tylko było to możliwe. W tym celu papież odbywał liczne pielgrzymki naturalnie z rożnym skutkiem, dzięki swojej dobroci i uporowi zdobywał wiele serc w tym najmocniej Polaków. Papież z racji swoich pielgrzymek nazywany był pielgrzymującym nawet, jeśli siły na to mu nie pozwalały nadal niósł przesłanie od boga od wszystkich ludzi. Z powodu choroby papież zmarł drugiego kwietnia 2005 roku. W niedługim odstępie czasu po tej tragedii został uznany za świętego a jego relikwie po dziś dzień są dla wszystkich bardzo cenne. Zapisał się w pamięci Polaków, jako dobry kapłan, rzecznik ludzkich spraw.

Papież zjawiskiem kulturowym? Oczywiste, że papież Jan Paweł II jest osobą, którą należy kojarzyć z życiem duchowym, z wiarą w Boga, z katolicyzmem, aczkolwiek wymiar jego obecności zaznacza się jak najbardziej również w świeckim wymiarze, w realiach których dotykamy i których byliśmy i jesteśmy nadal świadkami. Osoba Karola Wojtyły na Stolicy Piotrowej to czynnik, który jak najbardziej napędzał ruch turystyczny na całym świecie, napędzał sprzedaż różnych pamiątek jak i innych elementów. Jego liczne pielgrzymki generowały ogromny przepływ ludności, nie mówiąc już o pielgrzymkach organizowanych do samego miasta Rzym. Co więcej, Karol Wojtyła jak najbardziej miał znaczący wpływ na rozwój i popularność miasta Wadowice. Gdyby nie on, pewnie miasto te byłoby jednym z wielu w tym regionie. Poza tym jeśli mówimy o kulturowym wpływie Jana Pawła II to nie możemy przecież zapomnieć o popularnych kremówkach. Niby tylko zwykłe, aczkolwiek na pewno smaczne ciastka z kremem, a jednak ich popularność znacznie przerasta wszystkie inne ciastka z dodatkiem kremu. W tym miejscu nie sposób nie wspomnieć o szczególnej pieśni, jaką jest „Barka”. Jedna z wielu pieśni kościelnych, a jednak tak bardzo kojarzona jest nie z kim innym, jak właśnie z osobą Karola Wojtyły, późniejszego papieża, Jana Pawła II. Jak więc widać, Jan Paweł II był nie tylko duchowym przewodnikiem ludzi na całym świecie, ale zasadniczo jego osoba wyryła się w naszej mentalności, w naszej kulturze, w pewnych zwyczajach i pewnych elementach, które otaczają nas na co dzień.

Człowiek  uzdolniony Powiedzieć o osobie Jana Pawła II, że był bardzo uzdolnioną osobą, to zdecydowanie zbyt mało. To bowiem był człowiek, który nie tylko posiadł bardzo wiele umiejętności, ale potrafił z nich bardzo skutecznie korzystać. Urodził się w roku 1920 w miejscowości Wadowice, ale na początku niewiele wskazywało na to, że miałby się stać światłym przewodnikiem duchowym, czyli kapłanem. Owszem, otrzymał skrupulatne wychowanie katolickie, modlitwy i innych praktyk religijnych w jego domu rodzinnym nie brakowało, ale jego pasją nie było na początku kapłaństwo, lecz teatr. Mówiąc o osobie Karola Wojtyły, późniejszego papieża Jana Pawła II, trzeba wspomnieć, że był wspaniałym aktorem, dramaturgiem, poetą, jak również i pedagogiem. Być może znaczący wpływ na dalsze jego losy miała II Wojna Światowa, która wybuchła w roku 1939, ale być może to właśnie było szczęście. Mówiąc o jego niezwykłych zdolnościach, na pewno warto zwrócić uwagę na to, że papież Jan Paweł II biegle potrafił mówić kilkoma językami, a więc z powodzeniem można go było uznać za wyjątkowego poliglotę. Ponadto również miał przez całe swoje życie niezwykły dar zjednywania sobie ludzi i gromadzenia ich wokół siebie. Wspaniały wychowawca młodzieży, który spędzał z nią czas nie tylko na salach wykładowych czy też później w kościołach, ale także na różnych wycieczkach, spotkaniach. Można powiedzieć bowiem, że Jan Paweł II oprócz tego, że był bardzo uzdolnionym człowiekiem, to jednak z drugiej strony był po prostu zwykłą osobą, która nie stroniła od kontaktu z tymi maluczkimi, ubogimi, zwykłymi ludźmi. Był jednym z nas i właśnie za to był szczególnie kochany.

Pielgrzym Jan Paweł II Nie ma chyba przywódcy światowego, który tyle czasu poświęciłby na podróżowanie jak Jan Paweł II. Jednak jest jedna rzecz, która wyróżnia Papieża Polaka, jeśli chodzi o podróżowanie – to ich cel. To nie były podróże dla samej przyjemności, ale to były pielgrzymki do ludzi i miejsc związanych z nie tylko z religią. Jan Paweł II pielgrzymował do ludzi niosąc nadzieję, wiarę i miłość. Jego podróże miały pogłębić i umocnić wiarę w Boga, miały też przynieść ludziom nadzieję, szczególnie tym pokrzywdzonym przez los. Najwspanialsze jest to, że owoce tych pielgrzymek odbytych przez Jana Pawła II przynoszą wciąż owoce – szczególnie pośród młodych ludzi i w krajach, którzy tak chętnie się garnęły do papieża – pielgrzyma. Trudno sobie wyobrazić, że podróże Jana Pawła II nie wszystkim się podobały, nawet pośród jego najbliższych współpracowników można było słyszeć głosy, że takie pielgrzymki nie służą Kościołowi. Lecz to, co przyniosły te pielgrzymki szybko uciszyły niedowiarków. Teraz z perspektywy lat, trudno sobie wyobrazić, pontyfikatu Jana Pawła II bez tych pielgrzymek. Trudno sobie wyobrazić Jana Pawła II, który siedzi na miejscu w Watykanie i nie spotyka się z milionami ludźmi, którzy na niego czekali. Trudno również wyobrazić sobie, jak odebrane by było orędzie, z którym Jan Paweł II wyruszał w świat, jeśli byłoby wygłoszone zza spiżowej bramy Watykanu. Bez tych pielgrzymek nie byłoby chyba również możliwe dotarcie do tak szerokiej rzeszy młodzieży, którym papież Jan Paweł II pokazał świat z Chrześcijańskiej perspektywy.