Jan Paweł II – orędownik prawdy Kanonizacja Jana Pawła II, której byliśmy świadkami 27 kwietnia, dała pretekst do pewnej refleksji, do podsumowania pewnego okresu w życiu chyba każdego chrześcijanina związanego z osobą Papieża – Polaka. Kim był dla każdego z nas Jan Paweł II. Na pewno wielu osobom kojarzy się z licznymi pielgrzymkami, których podczas jego pontyfikatu było aż 102. Podczas tych pielgrzymek Jan Paweł II spotykał się nie tylko z oficjalnymi gośćmi, z przedstawicielami rządów, kościołów, ale przede wszystkim ze zwykłymi ludźmi, którzy milionami przychodzili na spotkania z nim na lotniska, stadiony. Każdy z przychodzących na to spotkanie miał wrażenie, że Jan Paweł II mówi właśnie do niego, że zna jego problemy i stara mu się pomóc. Pamiętać należy, że papież przynosił słowa prawdy. Przynosił słowa prawdy o Bogu, o jego poświęceniu dla człowieka. Pokazał, że każdy potrzebuje takiej prawdy. Jest ona niezbędna do zaspokojenia podstawowej potrzeby ludzkiej – poczucia bezpieczeństwa. Dał odpowiedź, gdzie tej prawdy należy szukać, wskazał jej źródło, które jest w Bogu. Jan Paweł II pokazał, że nie można mówić o prawdzie jeśli pomija się w jej poszukiwaniu Boga. Podróże Jana Pawła II, to pielgrzymki również ze słowami nadziei. Nadzieja, o której mówi papież nie odnosi się jedynie do świata przyszłego, ale również do świata realnego, w którym żyje tylu potrzebujących tej nadziei. Najważniejsze jest to, że wskazał on kolejny raz, gdzie należy szukać tej nadziei. Pokazał, że źródło tej nadziei się nie zmieniło od początku świata, bo jest nią Bóg.

Niezwykły pisarz z Watykanu Jan Paweł II. Osoba niezwykła nawet dla osób, które z wiarą katolicką mają niewiele wspólnego. Jednym z aspektów jego nauczania były różne książki przez niego napisane. Oczywiście można wskazać na kilka encyklik, ale to nie wszystko. Spod pióra Jana Pawła II wyszło, bowiem także kilka znaczących tytułów książek, które obiegły niemal cały świat i zostały sprzedane w ogromnej ilości egzemplarzy. Wśród najważniejszych książek, jakie napisał Ojciec Święty Jan Paweł II na pewno należy wymienić takie tytuły jak „Przekroczyć próg nadziei” czy też „Pamięć i tożsamość”. To oczywiście tylko dwa tytuły pozycji, które zyskały największą popularność. Tych pozycji było znacznie więcej. Jakie były, a raczej, jakie są książki pisane przez Jana Pawła II? Na pewno nie są to pozycje łatwe i lekkie, ale dające do myślenia, nad którymi nie można przejść obojętnie bez przemyślenia. Niektórzy kupowali poszczególne pozycje książkowe tylko i wyłącznie z uwagi na fakt, iż napisane zostały przez papieża, a inni oczywiście bardziej świadomie, znając pokrótce tematykę i treść danej pozycji. Na pewno te wszystkie książki warte są przeczytania i niekoniecznie musimy mówić o osobach wierzących. Te książki oprócz swojego wymiaru religijnego na pewno mają, bowiem również wydźwięk społeczny, kulturowy, a nawet i polityczny. To jedne z ważniejszych elementów, jakie nam pozostały po pierwszym w historii papieżu Polaku – Janie Pawle II. Jeśli więc ktoś liczy na dobrą lekturę, to na pewno jedną z polecanych pozycji mogą być właśnie książki Jana Pawła II.

Dzieciństwo Karola Wojtyły Karol Wojtyła nim stał się bardzo znanym duchowym żył zupełnie tak samo jak inne dzieci w jego wieku. Urodził się w średnio zamożnej rodzinie, gdzie jedynym żywicielem był tutaj ojciec, porucznik wojskowy, matka z kolei zajmowała się domem i dorywczo szyła. Karol posiadał dwoje rodzeństwa brata i siostrę, ale ta zmarła kilkanaście godzin po narodzinach. Karol Wojtyła od zawsze przejawiał się, jako człowiek utalentowany, znakomicie radził sobie w sporcie, często grywał w piłkę nożną, jeździł na nartach. Nie miał też problemów z przyswajaniem wiedzy. Rodzina Karola była bardzo religijna, więc od początku Karol miał styczność z religią i darzył ją ogromnym szacunkiem. Samo imię Karol, jakie nadali mu rodzice miało być na część Karola Habsburga. Według podań i tekstowo źródłowych najbliżsi sercu Karola był zawsze ojciec, to z nim spędzał najwięcej czasu wybierając się na wycieczki krajoznawcze po ternach Wadowic, ale i nie tylko. Karol był bardzo szczęśliwym dzieckiem i radosnym jednak już od najmłodszych lat borykał się z problemem śmierci najbliższych z jego otoczenia. Kiedy miał dziewięć lat zmarła mu matka, kilka lat później na szkarlatynę jego brat. Wówczas duże wsparcie uzyskał od księdza uczącego w gimnazjum męskim w Wadowicach. Poza przejawianiem ogromnej wiary Karol interesował się również teatrem, wysterował w licznych przedstawieniach. Jak widać życie młodego Karola nie należało do najprostszych szybko osierocony pozbawiony wsparcia rodziny, jedyne ukojenie widział w religii oraz sztuce.

Karol Wojtyła człowiek wyjątkowy Wybór polskiego księdza na papieża był ogromnym zaskoczeniem dla wielu ludzi. Polacy cieszyli się ogromnie z tego faktu, ponieważ liczyli na jego wsparcie i pomoc dla kraju, który wówczas nie był w dobrej sytuacji. Papież od początku nie był standardowym zwierzchnikiem stolicy apostolskiej. Jako pierwszy przełamał żelazne granice, jakie postawili jego poprzednicy. Już na początku, kiedy został wybrany na papieża nie pozwolił przed sobą klęknąć i przemawiał do wiernych w ojczystym języku, czyli po włosku. Dawniej papieże mówili swoje przemówienia w łacinie. Zmiany, jakie zaproponował nowy papież przyjęły się z wielkim entuzjazmem. Oprócz tergo nowy papież wprowadził szereg modyfikacji, do największych należy pielgrzymowanie. Papież widział potrzebę spotykania się z ludźmi, więc odwiedzał wszystkie kraje, często chodziło nie tylko o słowo boże, ale obronę dobra i godności ludzkiej. Kolejnym zwyczajem było całowanie ziemi w miejscu, do których przybywał z pielgrzymką. Co ważne papież cenił i szanowali inne religie ludzi, więc, kiedy przybywał w nowe miejsce lub spotykał się z wiernymi mówił w ich języku. Jego nie wątpliwą zaletą było zananie aż dziewięciu języków. Papież nie bał się nawet innej wiary, przeciwnie chętnie spotykał się z kapłanami wyznającymi inna wiarę, chciał ich poznać i wymienić poglądy. Dawniej władza apostolska dopuszczała tylko typ religii chrześcijańskiej do siebie. Z kolei Wojtyła otworzył się na wszystkich ludzi.

Jan Paweł II - nasz papież Jan Paweł II jest człowiekiem, który wzbudza wiele emocji na całym świecie. Już od samego początku wybrania go na tron papieski, swoimi czynami pokazywał, że będzie przywódcą kościelnym innym niż wszyscy. Jego wizerunek miał być i był daleki od tego, do którego katolicy byli przyzwyczajenie – gdzie papież niczym największy monarcha oddzielał się od swoich wiernych. Nie jego motto to być przy wiernych, być jak najbliżej by dawać im świadectwo wiary. Do tego miały służyć spotkania z ludźmi nie tylko na placu Św. Piotra w Watykanie, ale również w ich rodzinnych krajach, do których Jan Paweł II podróżował tak chętnie. Na spotkania z nim przychodziły miliony ludzi. Każdy chciał zobaczyć i spotkać się z papieżem, który pozostał zwyczajnym człowiekiem. Człowiek prawdziwej wiary to człowiek pokorny nie tylko wobec Boga, ale również wobec drugiego człowieka. Tak krótko również można scharakteryzować cały pontyfikat Jana Pawła II. Spotykał się z prostymi ludźmi, wysłuchiwał ich próśb i pragnął im pomagać nie tylko modląc się za nimi, ale chciał również wpływać na rządzących, by ulżyć im w dolegliwościach. Jan Paweł II pokazał całemu światu, że pokorą i modlitwą, a nade wszystko dzięki prawdziwej wierze można zdziałać wszystko. Można zmienić cały porządek świata. Dowodem na to mógłby być upadek imperium sowieckiego, do którego niewątpliwie przyczynił się również Jan Paweł II. Ile z tej nauki, którą przekazał całemu światu Jan Paweł II zostało? Chyba wiele, gdyż jego następca papież Franciszek podobnie jak Jan Paweł II chce opierać swój pontyfikat na wierze pokornej i służbie zwykłemu człowiekowi.