Jan Paweł II – papież rodziny Niewątpliwie papież Jan Paweł II zapisał się, jako papież rodziny. To rodzina zajmowała w jego homiliach, jego naukach wiele miejsca. Rodzina była postrzegana przez Jana Pawła II, jako początek i podstawa życia społecznego i indywidualnego każdego człowieka. Aby to dobro, jakim jest rodzina chronić, potrzebna jest według słów Jana Pawła II odpowiednia struktura rodziny, której podstawą jest małżeństwo. W liście do Rodzin Jan Paweł II określił, jak ważną rolę spełnia małżeństwo i jak istotnym dopełnieniem jest zrodzenie potomka. Ojciec Święty określił, że ten fakt jest niczym swoista komunia. Jan Paweł II stwierdził jednoznacznie, że tylko kobieta i mężczyzna są zdolni do stworzenia małżeństwa, a przez to są zdolni do stworzenia rodziny, gdyż tylko oni są zdolni do spełnienia komunii, jaką jest zrodzenie nowego dziecka. Niezmiernie ważne jest objęcie rodziny ochroną prawną. Małżeństwo pomiędzy kobietą, a mężczyzną musi się opierać na dozgonnej miłości, nie ma mowy o rozpadzie poprzez rozwód. Dobro obojga ma być dobrem nadrzędnym, które ma być z kolei dobrem ich wspólnych dzieci. Dzieci w nauce Jana Pawła II zajmują szczególne miejsce. Za najważniejsze osoby w życiu dziecka uznawani są jego rodzice, którzy mają obowiązek wychowywania dziecka. Obowiązek ten jest zarazem według słów papieża prawem pierwotnym każdego rodzica. Prawo to nie jest zbywalne, nie można ustanowić zastępstwa dla rodziców w wychowywaniu dzieci. Państwo nie może naruszać prawa i obowiązków rodziny do wychowywania dzieci, ale musi je wspierać w tym.

Grzegorz Siódmy Duchowieństwo zajmowało się promowaniem cnoty i miłości do boga tym czasem samo nie zawsze żyło zgodnie z etyką. Wielu duchownych lubiło rozpustę oraz hulaszcze życie, dopiero, kiedy papieżem został Grzegorz siódmy sytuacja uległa totalnej zmianie. Grzegorz, jako pierwszy papież wprowadził cnoty duchowne oraz celibat. Od tej pory księża żyli w zgodzie z nakazami bożymi i dawali świadectwo wiary innym ludziom. Aby nauczać sami musieli stanowić dobry przykład. Grzegorz rozsławił się też ustanowieniem niezależności papiestwa, chciał być całkowicie niezależnym w swoich działaniach mało tego miał plany, aby być powyżej władców. Osoba ta była przekonana o swojej wielkości, czym nie przysporzył sobie przyjaciół przeciwnie wielu chciało go zgładzić, aby nie wtrącał się w ich interesy, tryb życia. Największym wrogiem świętego Grzegorza był cesarz niemiecki, który za wszelką cenę chciał się pozbyć wroga z życia publicznego, nawet dwukrotnie rzucał na niego klątwę. Z czasem siła Grzegorza zmalała i kiedy władze w Rzymie przejął cesarz niemiecki wygnano świętego. Zmarł w niedługim czasie po tym zdarzeniu na wygnaniu. Święty Grzegorz był dla wielu papieży osobą bardzo ważną, która odegrała znacząc role w krzewieniu chrześcijaństwa stąd też papież Paweł piaty postanowił zrehabilitować świętego Grzegorza i kanonizować pośmiertnie. Świętego Grzegorza po dziś dzień określamy mianem wielkiego reformatora kościoła.

Konklawe Konklawe jest sposobem na wybór nowego papieża. Zapoczątkował je papież Grzegorz dziesiąty w 1274 roku. Dzięki tej metodzie wszyscy kardynałowie zamknięci są w jednym budynku i odbywa się tajne głosowanie. Ma to swoje zalety, ponieważ dawniej wielu biskupów było poddawanych naciskom osób trzecich. Dzięki konklawe każdy głosuje w zgodzie z własnym sumieniem. Bardzo ciekawa jest sama historia tego zwyczaju. Po śmieci papieża w ciągu dziesięciu dni zbierali się biskupi i wybierali nowego papieża, kiedy nie mogli dojść do pozarumienia konklawe mogło trwać nawet kilka dni. Samo jedzenie podawano przez okno, aby nikt nie mógł opuścić sali i z każdym kolejnym dniem zmniejszano rację pożywienia tak konklawe odbywało się w szybszym tempie. Dziś prawo dotyczące konklawe bardzo zmodyfikowane wszystko za spawom Jana Pawła drugiego ustanowił on, że w konklawe bierze udział 117 kardynałów. Konklawe trwa do momentu, kiedy na jedną osobę nie zostanie oddanych 2/3 głosów. Kiedy kardynałowie dojdą do porozumienia wówczas z kaplicy wydobywa się biały dym znak nowego papieża. Kiedy z kolei jest czarny wierni wiedzą, że nadal trwają obrady. Zakończenie konklawe jest bardzo radosnym czasem dla wiernych, ponieważ w oknie bazyliki mogą powitać nowego papieża. Zazwyczaj wierni gromadzą się milionami przed kaplica i oczekują nawet kilka dni na wiadomości o ustanowieniu nowego papieża. Co ważne na przełomach lat nikt z papieży nie zrezygnował z papiestwa aż do czasów współczesnych.

Benedykt piętnasty Kościół wraz z rozwojem nauki wciąż się przeobrażał, dużo w tej kwestii zależało od tego, kto nim dowodził. Z kart widzimy, że jedni papieże swoją powinność wykonywali lepiej inni troszkę gorzej. Bardzo ciekawą postacią jest na pewno Benedykt piętnasty. Droga jego kariery nie była prosta, ponieważ miał wiele przeciwności losu. Po pierwsze był slaby i ciągle chorował po drugie pontyfikat zaczął miesiąc po wprowadzeniu pierwszej wojny świtowej. Czas jak najbardziej niesprzyjający kościołowi. Zazwyczaj instytucja ta stroniła od konfliktów inaczej jednak było tym razem. Papież benedykt ciągle zabiegał o pokój często też wtrącał się w sprawy polityczne i podejmował próby dialogu ze skłóconymi państwami. Nie działało to na jego korzyść, często oskarżany był o działanie na stronę wroga. Papież bardzo przeżywał wybuch wojny i sytuacje, w której znalazła się polska, dlatego też organizował akcje humanitarne, pomoc medyczną nawet w swej siedzibie utworzył punt informacji o jeńcach oraz ludziach zaginionych. Co ważne jego praca nie ograniczała się tylko do jego działalności na rzecz pokoju, nawoływał do niej nawet innych biskupów mobilizował wszystkich, aby walczyć z wojną i jej skutkami. Próbował za wszelką cenę uzyskać pokój jednak jego działania nie dały takiego efektu. Nawet na łożu śmierci papież pożegnał się słowami „ofiarujemy nasze życie bogu w imię pokoju na świecie”. Papież zasłużył się przede wszystkim dla Polaków, oraz ludzi potrzebujących wsparcia

Jan Paweł II Wszyscy znakomicie znamy i kojarzymy postać Jana Pawła drugiego. Tak na prawdę przydomek ten przyjął po nominowaniu go na funkcje zwierzchnika stolicy apostolskiej, czyli papieża. Jan Paweł to tak na prawdę Karol Józef Wojtyła. Skromy człowiek, który urodził się w Wadowicach. Karol Wojtyła przez lata szkolił się z zakresu różnych nauk, początkowo jego miłością była poezja, teatr w końcu odkrył, że niesienie wsparcia potrzebującym jest ważniejszą misją i zaczął naukę przysposabiając go do bycia księdzem. Karol Wojtyła bardzo szybko awansuje z funkcji biskupa rzymskokatolickiego polskiego na biskupa pomocniczego a następnie na arcybiskupa i kardynała. W końcu dochodzi do sytuacji gdzie zostaje wybrany na papieża. Sytuacja ta była bardzo zaskakująca dla wszystkich szczególnie dla Polski, która nigdy nie miała swojego zwierzchnika w Rzymie. Głównym zadaniem, jakie postawił sobie papież był zjednoczenie wiar, chciał głosić słowo boże wszędzie gdzie tylko było to możliwe. W tym celu papież odbywał liczne pielgrzymki naturalnie z rożnym skutkiem, dzięki swojej dobroci i uporowi zdobywał wiele serc w tym najmocniej Polaków. Papież z racji swoich pielgrzymek nazywany był pielgrzymującym nawet, jeśli siły na to mu nie pozwalały nadal niósł przesłanie od boga od wszystkich ludzi. Z powodu choroby papież zmarł drugiego kwietnia 2005 roku. W niedługim odstępie czasu po tej tragedii został uznany za świętego a jego relikwie po dziś dzień są dla wszystkich bardzo cenne. Zapisał się w pamięci Polaków, jako dobry kapłan, rzecznik ludzkich spraw.