Pius dziesiąty Przez karty historii przewinęło się wielu ciekawych i znanych papieży, jednym z nich był pius dziesiąty. Zajmijmy się na początek jego historią. Pochodził z biednej rodziny, gdzie matka była szwaczką, ojciec zaś wiejskim listonoszem. Pius od samego początku swojego życia przejawiał zaciekawienie kościołem oraz wiarą, dlatego też szybko odbył świecenia i stał się wikarym w rodzinnej miejscowości. Po kilku latach awansował na stanowisko proboszcza, później jego kariera zawodowa nabrała tempa stał się biskupem Wenecji aż w końcu samym papieżem. Przez historyków uznawany był za ortodoksyjnego obrońcę wiary. Od początku miał bardzo skonkretyzowane mniemanie na temat religii uważał, że teolodzy oraz badacze biblijni szerzą tylko herezje i nie watro ich słuchać. Był całkowicie zamknięty na nowości oraz rozwój nauki. Im wierni wiedzieli mniej tym lepiej, ponieważ ślepo ufali jego słowom. Co ciekawe, jako pierwszy i jedyny papież wprowadził obowiązkową przysięgę anty modernistyczną, dotyczyła ona każdej osoby duchownej. Nie mogli pogłębiać wiedzy na temat religii tylko trzymać się kanonów wyznaczonych przez dawną wiarę, głoszoną ewangelie. Pius dziesiąty w swoim postepowaniu miał liczne grono przeciwników nie brakowało jednak i takich, którzy mu kibicowali w karierze. Ci założyli nawet bractwo Piusa dziesiątego. Nadrzędnym zadaniem organizacji było strzeżenie czystości chrześcijańskiej. Jednostka ta była bardzo ortodoksyjna do tego stopnia, że zakazał nawet liturgii w języku ojczystym, znowu powrócono do łaciny.

Kobieta papież Dzieje kościoła były bardzo różne wszystko zależało od tego, kto sprawował nad nim władze. Zawsze jednak stanowisko papieża było uznawane za bardzo prestiżowe, nie jedna osoba chciała nim być, aby posiadać bogactwa oraz władzę nad ludźmi. W papiestwem wiąże się pewna legenda, która przez niektórych uznawana jest za fakt historyczny, mówi ona o dziewczynie, która została papieżycą. Według podań młoda dziewczyna, która była znienawidzona przez ojca z powodu swojej płci postanowiła pokazać, na co ją stać. Na początku chciała się kształcić, wiedza dawniej była jednak przywilejem tylko stanu duchownego stąd zapisał się do kleru. Po wielu latach ukrywania się, jako chłopiec zastała mianowana na papieża. Według podań uwielbiały ją tłumy, ponieważ był bardzo mądra i dobra. Kiedy miało już dojść do mianowania na papieża wyszła na jaw jej pleć i kobietę ukamieniowano. Według drugiego źródła kobieta zmarła podczas porodu i tak wydało się, że była innej płci. Historia kościoła nie odnotowała innej tego typu sytuacji. Co ciekawe dziś mamy równouprawnienie jednak kobiety nadal nie są papieżami. Kościół dopuszcza je do roli zakonnic jednak pozycja papieska przeznaczona jest nadal dla męskiego potomka. Wracając do Joanny bohaterki podań i legenda stała się inspiracją do nakręcenia filmu na temat papiestwa, ukazuje ona losy młodej bohaterki borykającej się z problemem tolerancji oraz trudnych czasów, w jakich przyszło jej żyć.

Papież młodych Niewątpliwym fenomenem, jaki zajmuje wielu socjologów są stosunki papieża Jana Pawła II z młodzieżą. Nie można ukrywać, że w życiu i działalności papieża młodzież zajmowała szczególne miejsce. To do niej były kierowane słowa wielu homilii, to z młodzieżą Jan Paweł II często spotykał się na specjalnie zorganizowanych spotkaniach. To również dla młodzieży zostały zorganizowane Światowe Dni Młodzieży, na których każdego razu pojawiał się Jan Paweł II, a nawet, kiedy z powodu choroby nie mógł osobiście spotkać się z przybyłymi na to spotkanie młodymi ludźmi rozmawiał z nimi z wykorzystaniem nowoczesnych środków łączności. Zadziwiające było również to, że młodzież spotykała się z Janem Pawłem II nawet wówczas, kiedy był już ciężko chory i kiedy jego homilie były wygłaszane już nieco niezrozumiale. Trzeba powiedzieć, że młodzi ludzie ukochali swojego papieża – Jana Pawła II równie mocno jak on ukochał młodzież. Traktowali go jak ojca, jak przywódcę duchowego, nauczyciela. Można powiedzieć, że w tych trudnych czasach, kiedy rodzice zaganiani za pieniędzmi przestają spełniać się w roli autorytetów, to papież Jan Paweł II świetnie się w tym odnalazł. Papież dostrzegł fakt, że młodzież jest na rozdrożu i nie pozostawił jej samej, dał im wskazówki, dał im na również wsparcie. Na pewno pomógł papieżowi w tym fakt, że posiadał charyzmę, która go otaczała. Budził szacunek również pośród ludzi mu nieprzychylnych. To mocno działa na młodych ludzi, dlatego lgnęli do niego jak do swojego ukochanego ojca.

Światowe dni młodzieży Papież, jako jeden z nielicznych głów stolicy apostolskiej cenił sobie kontakt z ludźmi. Będąc bliżej nich wiedział, jakie są ich zmartwienia mógł też bardziej pomagać. Karol Wojtyła był przede wszystkim człowiekiem, który niósł pomoc potrzebującym. Podczas swoich pielgrzymek czy nawet mszy zawsze miał czas dla młodzieży. Wiedział jak ważną częścią są społeczeństwa i jak bardzo potrzebują wysłuchania. Młodzież to także nasza przyszłość, więc jak najbardziej się jej poświęcał. Dla młodzieży właśnie papież napisał orędzie, które z roku na rok było nowe i zapoczątkował cykl spotkań z młodymi ludźmi nazwany światowym dniem młodzieży. W tym czasie w wielu miejscach ma świecie organizowane były wyjazdy do Częstochowy oraz innych ważnych punktów gdzie pielgrzymi mogli wysłuchać słów Jana Pawła drugiego. Jeśli zdrowie na to pozwalało i czas papież chętnie pielgrzymował do młodzieży i orędzie wygłaszał sam, jeśli nie było takiej opcji łączył się z wiernymi za pomocą telebimu. Co ważne po ogłoszeniu beatyfikacji poinformowano wiernych, że papież będzie patronem dni młodzieży. Jest to swego rodzaju hołd w jego kierunku. Światowej dni młodzieży miały poważne znaczenie w krzewieniu wiary w młodych ludziach wiedzieli, że nie są pozostawiani sami sobie tylko tworzą wspólnotę. Na dniach takich papież rozmawiał z młodzieżą, śpiewano, czytywano pismo święte. Światowe dni młodzieży są pięknym dziełem zainicjowanym przez Karola Wojtyłę, trwają po dziś dzień na jego cześć.

Papież młodzieży – Jan Paweł II Nie było chyba takiego drugiego papieża, który pokochałby tak bardzo młodzież i którego młodzież pokochała ze wzajemnością jak Jan Paweł II. Był to papież, który jako pierwszy w historii poświęcił tak wiele czasu młodym ludziom. To on, jako pierwszy osobno spotykał się z nimi, to dla nich zorganizowano specjalne pielgrzymki. Młodzież była specjalnym adresatem homilii wygłaszanych przez Jana Pawła II. To umiłowanie młodzieży, wzajemne zresztą, są pewnego rodzaju fenomenem, nad którym się zastanawiają socjologowie, nie tylko związani z Kościołem Katolickim. W czym tkwi, więc tajemnica sukcesu Jana Pawła II? Papież potrafił dostrzec, że wszyscy potrzebują autorytetu, a szczególnie to dotyczy ludzi młodych. W obecnych czasach, tradycyjne autorytety zaczynały się wykruszać rodzice w pogoni za pieniądzem straciły w oczach młodzieży tą pozycję, a Jan Paweł II dał im coś, czego brakowało im do tej pory. Zaspokoił ich potrzebę kontaktu z pewnego rodzaju autorytetem, stał się wypełnieniem pustki po rodzicach, których co raz częściej brakowało w życiu młodych ludzi, stał się dla nich ojcem, do którego lgnęli milionami. Jan Paweł II stał się nie tylko duchowym przywódcą młodych, ale również był ich nauczycielem, przyjacielem, do którego mogli przyjść i zawsze byli mile widziani. Nie można zaprzeczyć, że Jan Paweł II był również dla nich niczym idol, często reagowali na niego jak na swoich idoli rockowych, ulubionych aktorów, wyznaczał pewne trendy zachowania się pokazywał jak można żyć inaczej, a oni go próbowali naśladować.